SEN,gün sonlarında başında durup,kısık gözlerle sonuna baktığım yokuş gibiydin;
Bazen bir rüzgarın soğuk nefesi,bazen de küçücük bir çocuğun sıcacık elleriydin;
SEN en sevdiğim şarkıydın,seni güzel söyleyenin sesiydin,bazen kucak dolusu papatya bahçesi,bazen de cehennemin dibiydin;Ve "Gidilmeliydin"...
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta