Hepsi Kurguymuş Şiiri - Kasım Kobakçı

Nice cilt eskittin, nice boş perde,
Dillere düşüyor, o garip beste,
Sen yazar geçinip, durma aheste,
Neyimiş efendim, hepsi kurguymuş.
*
Ne vakit daralsa, o kısır hece,
Bağırır durmadan, her gün her gece,
Derine bakınca, koca bilmece,
Neyimiş efendim, hepsi kurguymuş.
*
Ruhlarda hakikat, dillerde destan,
Bizdeki, bambaşka masal ve roman,
Okuru küçümser, o kibirli can,
Neyimiş efendim, hepsi kurguymuş.
*
Editör şöyledir, matbaa böyle,
Başyazar kim idi, fısılda hele,
Sen cansız kukla mı oldun, rastgele,
Neyimiş efendim, hepsi kurguymuş.
*
Bu nasıl mürekkep, bu nasıl kağıt,
Mayası bizdendir, dökülen ağıt,
Harca tüm düşleri, bezirgan dağıt,
Neyimiş efendim, hepsi kurguymuş.