Geceyle birlikte bir türkü tutturuyor dudaklarım
Saçların kadar seyrek gözlerin kadar hüzün uyandırır
Bir türkü tutturuyor dudaklarım gece kadarım
Öyle derinden hissedersin yalnızlığımı
Sensiz sessiz kalışlarımı
Gün geceden ayrılıyor sonra sen benden
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta