Hep Sen. Şiiri - Şair Adam Deniz

Hep Sen Sonsuza Kadar...

İçimde üç büyük nehir akıyor sana doğru;
Biri deli fırtınalarla kopan o büyük özlem,
Biri çocuksu bir sevinçle kalbimi çarptıran heyecan,
Ve sonu hep sende biten, o derin, o sonsuz huzur…. Gülbaharım

Uzaklığın bir kor gibi büyüyor bazen içimde,
Seni görememek, Heran sesini duyamamak,
Dünyanın en ağır yükü gibi biniyor omuzlarıma.
Bu özlem, baktığım her yerde seni aratıyor bana;
Bir gölgenin peşinden koşmak gibi,
Her an sana kavuşmanın eşiğinde yaşıyorum.
Ama sonra, seni gördüğüm o ilk an geliyor,
Sarı bir Eylül günü
Mavi Gömlek Siyah Pantolon
Dün gibi….
Ve Gözlerin değiyor gözlerime Cennet gibi…
O an İçimde binbir BAHAR açıyor sanki,
Kelimeler dilime sığmıyor, kalbim göğsüme dar geliyor.
İşte bu heyecan, ilk günkü gibi taze ve delicesine…

Adının geçtiği her cümlede ellerimin titremesi,
Sana kavuşacağımı bildiğim anların o tatlı sabırsızlığı,
Beni hayata bağlayan en güçlü bağ oluyor.
Ve tüm bu fırtınaların, bu deli dalgaların ardından,
Zihnimde senin o sakin limanın beliriyor.
Sadece varlığını bilmek bile yetiyor ruhuma,
Ortalık duruluyor, sesler sessizliğe gömülüyor.
Sanki başımı göğsüne koymuşum gibi bir güven,
Dünyanın tüm dertlerini unutturan o muazzam huzur...

Özlemim seninle yanmak,
Heyecanım seninle çarpmak,
Huzurum ise sadece sende dinlenmek sevgili.
Gözümün gördüğü, kulağımın duyduğu her şey,
Şimdi bu deli kalp ve bu üç duyguyla yeniden boyanıyor kalbim sana
Dedim ya sevgili…
Hep sen sonsuza dek sen….

Galip Deniz TATAR
29.07.2026