Bir ikindi vakti miydi ki şimdi tam hatırlayamadım;
“Neredeydi tüm insanlar nereye kaybolmuşlardı!”
Ya hafta tatili ya da sonu değilse bir Bayramın
Tenhaydı çarşı geçmiş gün için tersine alışılmışın…
Alışılmış; sanılanın aksine gerçek ilacıymış insanın
Bir kere düşünmeye başladın mı sonu gelmez…O gün anladığım:
Uçmaktan geçtim koşmaktan, aşktan, sevdadan…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta