siyah yani simsiyah gecenin beşiğinde köpürürken an
korkunun damarına kanımın siyah dilini enjekte edip
belanın omurgasız canına ölmeyi öğretiyorum
ille de boşluk dediğimde yürümeyi öğreniyor sancı
iyi ki diyorum kemikleşen bir ayet ölünce tanrı
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta