Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kederle tabağı aldı bağrına bastı,
O yediği son kandil helvasıydı...........
EVET CANAN HANIM HER ŞEYİN BİR SONU VAR HAYATINDA ELBET, BNE MUTLU HAYAT İMTİHANINI BAŞARIYLA TAMAMALAYANLARA
Yıllardan beri bu kapıyı kimse aşındırmamıştı,
yalnızlık hüznü çökmüş şiire........
her insani kadir gecesinde animsamak,hatirlamak ve helva yedirmek..Allah kabul etsin..siiriniz cok güzel..tebrikler..sevgiler
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta