On bin yıldır söyleniyor Türk’üz,
Dağa, taşa yazdığımız ülkümüz.
Her gün tazelenir umutlarımız.
Hele durun, biz daha konuşmadık.
Bu suskunluk sanmayın ki ebedi,
Tanrı Türk’e sabırdan bir taş verdi.
Çatlayınca dedi: “Zamanı geldi.”
Hele durun, daha taş çatlamadı.
Zaman bize keskin pusat kuşanmış,
Biz görmeden arkamızdan coşarmış.
Kahpe düzen oyun kurmuş, oynamış.
Hele durun, sahneye Türk çıkmadı.
Düzen kuran, düzeninde vurulur,
Türk’ün kini dört bir yanda duyulur.
Meydanlara dar ağacı kurulur.
Hele durun, Türk’ün kanı coşmadı.
O postalın sesi saraylarda duyulur,
Sorgusuz sualsiz hüküm verilir.
Hain kelle gövdesinden ayrılır.
Hele durun, hesap vakti gelmedi.
Biraz daha dersen sana kızarlar,
Doğru söyleyeni dokuz köyden kovarlar.
Bekle zamanı var, onlar da bilirler.
Hele dur, Ilgar, devran sana dönmedi.
Kayıt Tarihi : 28.06.2026 01:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!