Her gördüğümde onu.
Aynı gülen gözler,
Aynı masum çehre.
Hele bir şey var ki!
Yaz kış değişmeyen,
Üzerindeki elbise.
Elbise ki utangaçlığına vesile.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Tam puan verdim. Ancak bir sıkıntı var puanlama yapılamıyor...
Teşekkürler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta