Hector, Nerdesin? Şiiri - Cihan İhsan

Ahh Hector!
Cennetle aramda köprü müsün?
Sen gittin gideli bitmedi türlü hüzün
Saymadım kaçıncı dönüşü güzün

Seni o kadar özledim ki dayanamadım
Anlatıverdim birine ama ağlayamadım
Çok özeldin benim için bilirsin
Konuşmasam da beni anlayan tek kişiydin

Bilemezdim ki onda çuvallayacağımı
Çünkü çok inanmıştım saklayacağına acılarımı
Saçlarımı okşardı hatta bilirdi gizli tokalaşmayı
Avuçları yorulurdu biraz tutup sıkınca ellerimi

Ahh Hector!
Çok inanmış bulundum bir kere
Nasıl inanmayayım ki içinde sen vardın
Bir masal kitabı yazdığında adıma

Kupada resimlerin sonra hep aklımda
Kıyıpta atamadım biraz ona biraz sana
Çok eksilmeye başladım. Korkuyorum.
Ya geride bir şey kalmazsa benden bana?

Hector! Hector! Nerdesin?
Ben mapus bir kabusun içinde, uyanamıyorum
Çabuk yanıma gel turuncum ben konuşamıyorum
Gözlerimden anla hemen çünkü bilirsin,
Ben korkuyorum...