Şarap Mantarı Şiiri - Cihan İhsan

Güneşin kulağıma fısıltıları uyandırdı bu sabah beni
Parmaklarımla tuttuğum fotoğrafın düşmemişti elimden
Dudaklarım hala nemliydi göz pınarlarımın taşıdığı sellerden
Gün aymıştı aymasına ama kalbim hala felçti geceden

Sanki dinamit okyanusuna düşmüş bir kıvılcım gibiydim
Beynimin içinde patlamalar nüksediyordu için için
Karanlıktan korkan 9 yaşımdım sanki
Aydınlık olmadan uyuyamıyorum

Yanan tek ışığın hareleri dökülüyorken masama
Kanım akarcasına sıkı tutunduğum umutlara
Veda buseleri koyuyorum bir şarabın mantarıyla

Dünden gördüm yarınımı aslında sürpriz değildi
Ama ben bi kadının gözlerinde hapis değildim
Nasıl olurdu yıldızlara hayran ben bi gülüşe iniverdim gökyüzünden
Teslimiyetin ne olduğunu onun teninde öğrendim ben

Sarılmaya kıyamamak gibi değilde kollarımı doladığımda beline
Tüm evreni sığdırmıştım sanki tek bedene
Bir küfür uzaklıkta aslında mesele
Lafın kısası uzun da işte...