Karanlık gecemden
gündüzüme,
en güzel hecemden
kelimeme geçiyorsun.
Kalemime değiyorsun önce;
sonra mürekkep
yolunu şaşırıyor —
kâğıda değil,
gönlüme akıyorsun.
Oradan damarlarıma,
damarlarımdan
hücrelerime…
Artık seni
yazmıyorum;
çoğalıyorsun
içimde.
Kayıt Tarihi : 15.03.2018 20:37:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!