Sessiz bir şiir oluyorum bazen defterlerde
Bilirmisin acı var dokunduğum her bir hecede
Söylemek istediğim aslında tuttuğum nefeste
Unutmaya çalıştıklarımıda döktüm mahremime
Hikaye oluyorum kimi zaman sevdalı gözlerde
Umudum yok artık sevdadan aklım çelişkilerde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta