Zambak kokulu bir sonbahar kuşluğunda
avuçlarında biriken karıncalardan kaçarak gelirdin
kanatları Ege'de ıslanan göçmen kuşlar gibi
mavi gözlerindi naçar sabhlarımda büyüyen
anılardan kalma bir sarhoşluğu yaşıyor hâlâ kalbim.
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta