Hayran Bakarım Şiiri - Kasım Kobakçı

Berrak sular akar, mermer oluktan,
Sessizce durup da, hayran bakarım,
Gümüş taslar çınlar, serin şafaktan,
İnceden inceye, hayran bakarım.
*
Köpükler sıçrarken, fidan boylara,
Türküler karışır, tatlı sulara,
Şiirler okurum, garip kuşlara,
Gizlice süzülüp, hayran bakarım.
*
Sabahın çiğleri, düşmüş çimene,
Nefesim tutuldu, bıktım bedene,
Gönlüm akıp gider, tatlı busene,
Vurgunum inan ki, hayran bakarım.
*
Çarşaflar yıkanır, tokaç sesinde,
Bir hayat canlanır, su gölgesinde,
Hülyalar kurarım, ben köşesinde,
Ateşler içinde, hayran bakarım.
*
Kavak ağaçları, gölge vuruyor,
Kınalı elleri, suda duruyor,
Serinlik vadiyi, sarıp koruyor,
Derin duygularla, hayran bakarım.
*
Destiler bekliyor, kurna yanında,
Güneş parıldıyor, tam sol yanında,
Bir sevgi yeşerir, tatlı canında,
Kenarda durarak, hayran bakarım.
*
Keklikler ötüşür, karşı tepeden,
Türküler yayılır, yeşil bölgeden,
Tebessüm süzülür, ince şişeden,
Mutlu bir yürekle, hayran bakarım.
*
Ilgıt ılgıt akar, derenin suyu,
Bembeyaz köpüklü, derindir kuyu,
Ceylanlar asildir, ezelden soyu,
Nehir kenarından, hayran bakarım.
*
Tokaçlar vurulur, temiz bezlere,
Kulak veriyorum, ince seslere,
Duygular karıştı, gür nefeslere,
Coşkuya kapılıp, hayran bakarım.
*
Ozan der, çileler bitti bitecek,
Karanlık geceler, elbet geçecek,
Şu aydınlık sular, yolu çizecek,
Mutluluk umarak, hayran bakarım.