Hayta tutunmaya çalıştıkça hayattan koparıldım
Hayatı kendimi bileli sevmemişimdir gördüğüm
dünya ve ortam berbattı bana göre bir yaşam
alanı yoktu
Her şey zamanla düzelir dedim elimi sürekli
taşın altına koydum olmadı daha da beter
oldum
Ara sıra umutlandım tekrar yerle bir edildim
neler oluyor demekten yoruldum ve bıktım
usandım ve neler olacaksa olsun artık hayattan
hiç bir şey beklemiyorum sadece ne zaman
ölürüm bana cehennem olan dünyadan ne
zaman kurtulurum tek ümidim kesin olarak
öleceğimdir tek ümidim bel ki hemen gelir
kim bilebilir ki
İlyas Ateş
Kayıt Tarihi : 17.09.2026 08:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!