Pamuk helvalar yerken;
Ben çocukken!
Bulutlar salıncak
Sevgiler kucak kucak
Umutlar dev gibiydi.
Çiçekler, saçıma taç,
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Büyüdükçe öğrendim;
Hayallerin kırılganlığını,
Dostların acımasızlığını,
Hakların kısıtlandığını.
Aşığın bile insafsızlığını…
Hatta! !
Ölümün sıradanlığını,
İçime kapanmadım!
Hayata sövüp saymadım.
Ağlayıp sızlanmak yerine,
Sınav dolu dünyada,
Doğru anahtarı aradım.
Kendimle barışığım,
Sorunlara alışığım,
Neşeli olacağım.
Yaşama sarılacağım.
Kırıntı bulsam sevgiden,
Ruhumda taşıyacağım.
Güzel yürekli şairemden yine harika bir şiir okudum, kendinle barışık olmayı başaran ender insanlardan birisin bu özelliğini de hemen hemen tüm şiirlerine yansıtıyorsun ve biz de imrenerek okuyoruz tam puanımı gönderiyor saygılar sunarım...
İçime kapanmadım!
Hayata sövüp saymadım.
Ağlayıp sızlanmak yerine,
Sınav dolu dünyada,
Doğru anahtarı aradım.
Kendimle barışığım,
Sorunlara alışığım,
Neşeli olacağım.
Yaşama sarılacağım.
Kırıntı bulsam sevgiden,
Ruhumda taşıyacağım.
BU ZIRHI İYİ KORU ŞAİR...
HİÇ UMMADIK BİR ANDA EN SAĞLAM RENGİNİ ÇALABİLİR UMUT HIRSIZLARI...
SİZİ BURADA DA GÖRMEK GÜZEL...
SEVGİLER...
tebrikler..güzeldi..saygılar..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta