Hayat bir sabaha uyanmak mıydı sadece,
yoksa her uyanışta kaybettiklerini yeniden hatırlamak mıydı?
Bir pencere kenarında dalıp gitmek aramak değil miydi kendini,
ya da bir şarkıda geçmişi duyup içinden sessizce ağlamak?
Kendine bile itiraf edemediğin hislerle doluyken içi,
gülmek bir savunma biçimi değil miydi aslında?
Güldüğün her karede içten içe ağladığını gizlemek kolay mıydı,
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta