Umutla çıkılan yolda, düşe kalka yürüdüğümüz,
Hikayelerle örülü geçici bir durak yeri .
Nereye bizi götürür, nelerle karşılaştırır bilemediğimiz,
Gecesi ayrı, gündüzü ayrı esrarengiz binbir serüven yelpazesi.
Bazen gülerek, bazen gözden yaş dökerek,
Bazen hayretle, bazen minnetle geçirdiğimiz,
Bir kitabın sayfalarından oluşan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta