Hayat aynı masada 30 kişiyle yemek yemeye benzer.
Hep beraber başlarsın;
bir kısmı aceleyle yer, kalkar. Yemek biter,
çay gelir. Çay sevmeyenler de kalkar. Meyve gelir,
sohbet koyulaşacağı anda bir kısmı daha kalkar.
Kahve gelir, hatır başladı dersin; kahve bitince
son parti de kalkar. Velhasıl kendin yıkar, kendin
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta