Hayat
Dünya bu başı sonu bir çıkmaz yol
Yaşadıkça dibe çöküyor bulanıklık
Bir temaşa içindeyiz sanki
Herkes kendine biçmiş bir rol
Sevgi aşkla geçen gençlik yılları
Doğruyu yanlışı ayırt etme çabaları
İmtihanın en çetin zamanları
Ve insanın kendisiyle bitmeyen kavgaları
Ne olurdu sanki hep çocuk kalsak
Her şeyden habersiz gülüp oynasak
Duyguları hissederek tatsak
Dert tasa kaygı olmadan yaşasak.
Abdulsamed Bolat
Kayıt Tarihi : 3.02.2023 18:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!