Ve birden bütün içtenliğinle bir şiir yazarsın.
Kimseyle paylaşmak istemezsin.
Alırsın eline bir kağıt kalem.
Bütün iyiyi ve kötülüğü anlatırsın Bütün içtenliğinle.
Bakarsın gökyüzüne, saatlerce donup kalırsın.
Zamanın nasıl geçtiğini hiç anlayamazsın.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta