Belirsizlik içinde bir gün müydü bugün? Yoksa, aslında her noktasına, her anına, her saniyesine kadar önceden bilinen, reenkarnasyon içeren bir gün müydü?
Tarih sanki tekerrürden ibaret gibi... Bir Nisan akşamında daha, hüzünlüyüm... Odamdayım, oturmuşum tek başıma... Radyoda Volkan Konak, "kendim ettim, kendim buldum"... Ben aslında pek de bir şey yapmamıştım, evet, yapmamıştım... Mesela, yalana başvurmamıştım... Sevgi sözcükleri söyleyip kandırmamıştım... Olduğum gibi davranmış, olduğum gibi yaşamıştım hayatı... Hayat!
Hayat! Sen ne dersen de, ben dolu dolu yaşıyorum Seni... Yaşayacağım ömrüm yettiğince de...
Ne doğru bildiğim yoldan şaşacağım... Ne de yalanlar diyarında boğulacağım...
Sokakta karşılaştım.
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.
Devamını Oku
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.




Anlamı,anlatımı etkileyici harika bir çalışma,
sizi ve değerli kaleminizi
can-ı gönülden kutluyorum,saygılar.
........................
anlamlı güzel
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta