Hayat... Şiiri - Senkal Kasap

Hayat, burada yada buraya çıkan herhangi bir yolda başladı... Öyle küçük, öyle savunmasızdık ki...
Nerde bir köşe başı görsek,
çocukluğumuza dönüyoruz zannederdik…
Her bir sokağa dönüşümüz daha büyük bir yara açıyordu hayatımızda…
Biz de bilmiyorduk nasıl tam olacağımızı.
Bu şehirde nasıl büyüyebileceğimizi…
Bütün hayatımızı dalgınlıktan ibaret zannediyorduk.
Bir daha baharı hiç yakalayamayacak gibiydik…
Soğuk mevsimlerde bize göre değildi üstelik…
Büyüyorduk… Savruk… Kırgın… Umutlu…
Koşmak istercesine…
Yarası ağır çocuklardık…
Üstelik hiçbir oluru yoktu bu hayatın…
Kaybederek büyümüş çocuklardık
ve yitirmeye devam ediyorduk…
Hep gölgesin de kalıyorduk güneşin…
Hep...
Bir şeyden emindik sadece; geçecekti.