Her mevsimde yüreğimin sesi ve çarpışı aynıdır.
Seninle derinlere sürüklenemedim
Bahtiyar da olamadım;
Bir lahza değil, bin yıl uzaklaşmıştım senden,
Huyuna-suyuna alışamadım İstanbul! ..
Büyük bir dalga oldun, çarptın yarama;
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




İstanbul güzellikleriyle olduğu kadar suçlarıyla da bir gerçek.Belki de bu iki karşıt özelliği kendi bünyesinde yüzyıllardır saklamasını bilen tek kent burası.
Biz ancak şairler deşifre ettikçe tanıyoruz İstanbuk'un bu perdelenmiş yüzünü.
Şiir,bu gerçeği bir kez daha açığa vurmaktaydı.
Kutluyorum Efendim.
Erdemle.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta