Çok zor oldu, zaman içine zamansızlığınla kelimelerle boğuşmak. Bu nasıl bir duygu seninle sensiz olmak, aldığın nefesle uğraşmak, yaşamla uğraşmak, kendinle uğraşmak. Nedir unutmadığım, unutamadığım? İçimde biryerler acıyor durmadan acı çekiyor, göz yaşı döküyorum uğruna. Yaşam ki saniyelere sıkışmış beni kovalarken ben saniyelere tutunup seni kovalayorum zaman kavramı olmadan. Sen ise herşeyden bihaber nefes alıyorsun durmadan…
28.02.2005 / 14:00 / ümit engin
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




yine hos bir siir okudum, sabah sabah, dost..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta