Hayalim de Kaldı Şiiri - Hiç Oldu Hayaller

Bin hayalim vardı,
bininde biraz sen vardın.
Kiminde bir gülüşün,
kiminde sessizce tuttuğum ellerin...
Bin hayalim oldu,
ama biri vardı ki
diğerlerinden çok daha güzeldi.
Tam gerçekleşecek sandığım yerde
kırıldı içimde.
Şimdi bin hayalim var yine,
ama hiçbiri eskisi gibi değil.
Çünkü insan bazen
bir hayalinin yıkılışını görünce
diğerlerine de inanamaz oluyor.
Bin hayalim vardı...
Bir tanesi çok üzdü beni.
Ve en kötüsü,
hâlâ o hayalin içinde
bir parçam yaşıyor.
Belki de bu yüzden
geceleri susuyor içim.
Kimse bilmez,
insan bazen en çok
olmayacağını bildiği şeyi özlüyor.
Bir ihtimal vardı,
küçücük ama kocaman bir ihtimal...
Ben ona tutundum.
Sen belki hiç fark etmedin,
ama ben o ihtimalin içinde
bir ömür yaşadım.
Sonra bir gün
hayal dediğim şey
gerçeğin duvarına çarptı.
Ben kaldım,
hayalim kaldı,
bir de söyleyemediğim onca şey...
Şimdi senden geriye
birkaç güzel anı,
birkaç yarım cümle
ve içimde susmayan
bir “ya olsaydı?” kaldı.
Bazen düşünüyorum,
belki de üzülmemin sebebi sen değilsin.
Belki ben,
seninle kurduğum o hayali
kaybettiğim için üzülüyorum.
Çünkü insan
birini değil de
onunla olabileceği kişiyi kaybedince
daha çok eksiliyor.
Bin hayalim vardı...
Belki yine bin tane olacak.
Ama biliyorum,
hiçbiri o ilk hayal gibi olmayacak.
Çünkü bazı hayaller
gerçekleşmeden biter,
ama insanın içinde
ömür boyu devam eder.
Ve ben hâlâ
o hayalin içinde
bir parçamı saklıyorum.
Belki dönersin diye değil...
Sadece bir zamanlar
gerçek olacağına
çok inanmıştım diye.