Gözünün önünden geçen onca insan varken geçmişten bugüne,
Oysa su anda yolda yürürken bile ruhum ile bedenim farklı insanlar gibi gelebiliyor,,,
Sanki önüm sıra giden 'ben' ben değilim gibi geliyor..
Bir yerlerden tanıyor ama bir türlü çıkartamıyorum....
Ya ben kendime insan edinememişim
Ya insanları doğru seçememiş im,
Yada dünya böyle deyip hakkına rahmet,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta