Havai Gönül Şiiri - İbrahim Bozkurt

Yüksekte uçar gezersin,
Misali kuşa benzersin!
Sende bir gün yorulursun,
Engine düşersin gönül.

Her faniye gönül açma,
İfşa olur sırlar düşler.
Sevdiklerin hayal olur,
Kendine gel bre gönül.

Herkesi dostum sanırsın,
Sırlarını paylaşırsın!
Hiç sonunu düşünmezsin,
Kendini üzersin gönül.

Hep feryat figan eylersin,
Allah, kulunu görmezsin.
Haksızlığa meyledersin,
Seni anlamıyım gönül.

Bozkurt’umu küçük görme,
Olmadık kendini övme.
Gençliğine hiç güvenme,
O da senden gider gönül.