Hatme Şiiri - Müyesser Doğan

Hatme çiçekleri bezesin sarp yollarını,
Bir ben değil,
bir de sen geldin topraktan.
O vakit,
Yeşerelim iliklerimize kadar ikimiz de ...
Acının katığı umutsa,
Sözü döver gibi, usta şairlerin şiirleri ...
Vurdukları yer de dizelerce gül biter.
Gündüzlerini al, gecelere sar güneşi.
Ay ışığı sıvasın, bahçendeki erguvan morunu.
Ha kuşlar gökte çırpınır,
Ha ben yerkürenin sâfi anadolu kentin de.
Billur bir serçe cıvıltısı sarılır sabahın rüzgarıyla,
Mahmur gözlerimin dingin mavisine...
Bak,
Bi haber güvercinler rızkın kefaretinden.
Kaygısızca uçup konar,
buğday tanelerine yahut ekmek kırıntılarına..
Bahar havaları, geçmişten bir anıyı hatırlatır.
Ta ezelden bir yolcuyu özleyip sarar gibi.
Zülası sabır taşırır bir düş çobanının.
Adak sayar geçirdiği her gün batımını.
Doğsun diye güneşin ateşli çocuklarına .
Çıldırmak dünde kaldı,
Yarına bir türkü bırakır deli başlı ozanlar.
Ayak sesi, adımlardan önce duyulur.
İşitiyorum ,
gelecekten sen gelirsin kapı önlerine.
Göz kapatlarını ardına kadar aç,,
gördüğün derin hayalin tut elinden...
Kaç mevsimdir seni bekler.
Kapı tokmaklarının gıcırtısın da...
Ver elini,
tut hayalin pamuk elinden...