Çocukluğumun çorap söküğü gibi geçtiği
İlkokul yıllarından ilk aklıma gelen
Kalbime ektiğim platonik bir tohum,
Ve de çok istediğim bir oyuncak.
İkisine de sahip olamamamın dışında
Benim için tek ortak yanları ise,
Şimdi hiçbirini hatırlamıyor olmam...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta