Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Çok güzeldi yüreğinize sağlık saygılarla.....
Sayın Remzi Timar,
Şiiriniz, sonuna varıldığında bir daha okunmayı isteten güzellikte.
Teknik ve yapılandırılması emekli.
Hece vezni, ustalıkla kullanılmış.
Zevkle paylaştım.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta