Hatıralar Şiiri - Andelip Mehmet

Çekildi gecemden ışık, hüzün girdi can evime..
Ay ve yıldız küstü bana, çöktü karanlık sineme..
Sığdı ömürlük sevdalar, yarım kalan her cümleme..
İçimdeki o duyguyu, yakıp gitti hatıralar...

Gönül yıkılmaz bir handır, kapısı sevdaya açık..
Yollarında izim kaldı, her adımda biraz ışık..
Ne baharım bahar oldu, ne de kışım, kıştır artık..
Kaderleri düğümleyip, yıkıp gitti hatıralar...

Bir yanımda kor ateş var, bir yanımda buzdan dağlar..
Sensiz geçen her gecede, suskunluğum her gün çağlar.
Andıkça her gün adını, yeşerirdi kıraç bağlar..
Hasretini yüreğime, ekip gitti hatıralar...

Bir mektubun vardı bende, saklı idi çekmecemde..
Bir gülüşün asılıydı, o baktığın penceremde..
Seni benden alan felek, hüküm sürdü her hücremde..
Boynumuza yağlı ipi, takıp gitti hatıralar...

Ne Leyla’yı sor Mecnun’dan, ne Ferhat’ı dağlarından..
Bir ömürü heba ettik, bu sevdanın ağlarından..
Bir haber bekleyip durduk, gonca gülün bağlarından..
Umut kapısını kırıp, çıkıp gitti hatıralar...

Gece yalnız bırakırken, yıldız sırdaş oldu sana..
Yanan yüreğin dumanı, anlatırdı seni bana..
Ne sitemim kaldı artık, ne de bir isyanım cana..
Bütün güzelliği ile, çekip gitti hatıralar...

Bir gün olur döndüğünde, bulamazsın eski beni..
Zaman alır ellerinden, en kıymetli hazineni..
Belki bir türkü dinler de, hatırlarsın geçmişini..
Kalplerdeki hüzünlere, bakıp gitti hatıralar...

Artık ne gözlerim görür, ne de duyar kulaklarım,
Yüreğimde suskun yıllar, akıp gider oluklarım,
Hüzün dolu bir hayatta, sızlar durur iliklerim..
Şimdi kendi benliğimden, bıkıp gitti hatıralar...