Kederli gözlerinde bir bilmece saklı. Senin cevabını bildiğin, benimse çözmeyi denemediğim.
Galiba çapa atmış artık sevgim; yine de bu yüzmelerim, neye gideceğimi bilmediğim.
Ve iyi misin? Çok güzelsin. Ne yazık ki ayçiçeği tarlasında ölmeyi yeğlerim ve hüzün çöktüğünde diz çökmeyi aya karşı.
Ne korkunç ve güzel beklemek, baykuşun konduğu daldan bana bakışı. Orada olacağım, sahibi olduğumu sandığım hiçbir şeyimle beraber. O kadar gülümseyeceğim ki unutacağım güle olanları.
Her şey çürür.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta