Haykırdım duyan yok.
Ak saçlarıma düşen akla,
Sayıklıyordum hâlâ,
Tan ağırırken.
Aldılar yatağımdan,
Nedenini sormadan,
Eğlendiler gönüllerince...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




hem manidar,hem hüzünlü şiir. allah kimseyi ne yatağa, ne hastaneye düşürmesin.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta