Hasta Gönüller... Şiiri - Mecit Aktürk

Her adım başında bir kahpe tuzak
Düşmanlar çok kalleş, sezemez oldum...
Huzur gönüllere yabancı, uzak
Yılanı sokmadan ezemez oldum...

Şafaklar sökerken! güneş batıyor
Dertler lokmalara ağu katıyor
Gülistan bağlarda baykuş ötüyor
Bahçede gönlümce gezemez oldum...

Çiğnenmiş gönüller, yer ile yeksan
Dünya neye yarar gönülde yoksan
Riyâkâr bir yüz var, nereye baksan
Düzenin çarkını bozamaz oldum...

Gâye edep ile yemekse üzüm
Nasihat dinlemek en güzel çözüm
Duyulmaz sitemim, çekilmez nazım
Kestiler sesimi, kızamaz oldum...

Gözler pınar olmuş, gönüller hasta
Kapılar kapanmış en yakın dosta
Edeb yolda kalmış, edepsiz usta
İnsanlar acaip, çözemez oldum...