Etrafta binlerce sen, kimi görsem sen.
Kokunu taşır uzaklarımdan rüzgâr.
Kelimeler kifayetsiz, mecalsiz kalmışlar.
Gün batımı her akşam sana gelir.
Dokunur yanaklarıma rüzgâr sana koşar.
Benden her akşam bir şeyler taşır.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta