Hasretin Vatanı Şiiri - Yücel Özkü

HASRETİN VATANI
Hasretin vatan tuttuğu yer misin be kadın,
Bütün ayrılıklar sende uykuya dalıyor.
Adını ansam içim ürperiyor,
Sessizliğin bile yüreğime işliyor.

Bir gurbet akşamı konuyor gözlerine,
Uzak yollar sende son buluyor.
Ne vakit seni ansam içimden,
Yarım kalmış türküler çoğalıyor.

Sen hangi baharın özlemiysen kadın,
Mevsimler sende renk buluyor.
Bir bakışın değse kuruyan gönlüme,
Eski yaralar güle dönüşüyor.

Ne kadar uzaklara savrulsam da,
Yollarım dönüp sana varıyor.
Meğer insanın en büyük sürgünü,
Kavuşamadığı sevdaya yazılıyormuş.

Yücel ÖZKÜ
5 Haziran 2026/18:28