Hasretin Kökü Şiiri - Yücel Özkü

HASRETİN KÖKÜ
Güz geçti, dalımda yaprak tutunmaz,
Pınarım kurudu, gönlüm avunmaz.
Gözlerim yolunu bekler geceler,
Gönlüm senden vazgeçmez.

Mektup sakladım gecenin koynunda,
Adını gizledim kalemin ucunda.
Bir turna saldım hasret yoluna,
Kanadı kırıldı gurbet yokuşunda.

Sevdanın izi var gönül taşımda,
Bir kuş çırpınır susuşumda.
Sen başka baharın dalına konsan da,
Bir gül solup kalır gönül bağımda.

Ne senden bir haber ne yoldan bir iz,
İçimde yağmurlar dinmek bilmez.
Dönsen, hangi dala konar bu gönül?
Hasret kök salmış, sökülmez.

YÜCEL ÖZKÜ
19 Ekim 2026/20:24