İze izsiz yol, yola hasret yolcu
Şaşırmış her biri iz ortasında
Nafile uzanmak karanlıklara
Tutulmuş tipiye yaz ortasında
Bir hırçın uzanış var semalara
Hırsından bulutlu gökler kapkara
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çok hoştu çok beyendim kutluyorum saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta