Güneş; güneşken, gölgeye hasret
Gölgeler hiç özlemez mi güneşi
Gün döner, gölge döner
Kedi kuyruğuyla oynuyor gibi
Ne güneş erer gölgeye
Ne de kedi kuyruğuna
Hasret; her yerde, hasret
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Hasret,böyle anlatılır...Kutlarım sizi ,Saygılar...
Sevgili Şairim,sevdayı ve de hasreti kısacık dizelerinizle öylesine harika ifade etmişsiniz ki insanın bu duyguları yaşayası geliyor...Birlikte yürümelerine karşın elleri diğerinin ellerine hasret sevgililere ne demeli...Gönül nasıl dayanır böyle bir özleme...Şiirinizde duygularınızı zirveye çıkarmışsınız hasretinizde olduğu gibi..Sizi yürekten kutluyorum...Saygımla...Hüseyin Erdoğan
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta