Aşk ötesiyle sarılmak isteyen / İki sevgilinin hasretiydi yaşanan / Sonbahar rüzgarlarıyla beraber / Rotterdam da deniz kenarında./ Sanki bir yaz yağmuruymuş gelip geçen / Geç de olsa anladım ve ağladım / Bilmem o da ağlıyor mu şimdi / Bölünmüş kalpler durağinda / Veya kuytu köşelerde../ Belki o da anlamıştır şimdi / Ağlamasını bilmeyen gözlerin / Sevmesini bilmediğini../ (Hicran Demirkaya-Sisam)
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Evet ağlamayı bilmeyen sevmesini de bilmez.Akacak ki gözyaşları,sevginin akışları sevdayı sulayacak ve çoğaltacak..Sevgi gözden akmadan sevdalaşmaz...Kutlarım Sn.Demirkaya..Bitmiş bir aşk ve sonrasında ki felsefi dokunuşlarla hala bilinç altında yaşadığının anlatımıydı..Saygılar sunuyorum..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta