Hasbel kadere
Sarkmis bir duman gibi kivrilip bükülen
Kayalar kopmakta sökülmekte dünyanin tabani zemini temel diregi
Arasira düsen yapraklar sallanan dallar olmasa
Sararmis solmus otlar cimenler ortasinda kaybolup gidiyor ufuk cizgisi
Hasbel kadere evlerin üstü yagmura küs rüzgara gargin güne günese ters
Takla döndükce topraktan savrulup giden zelzeler sefil zerhosluk
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta