Haşmet Şiiri - Özgür Samanci

Özgür Samanci
4

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Haşmet

Akşam karanlık basınca,
Güneş gidiyor ve doğayı terk ediyor,
Beni dünyayla baş başa, yalnız bırakıyor.
İçim akşamın siyahıyla içleniyor,
Ve şu koyu renk çevremdeki ağaçları kaplıyor,
Sanki, ağaçlar hayatını kaybediyor.
Göremiyorum artık,
Ama inanılmaz, bu karanlık içinden bir ışık ortaya çıkıyor.
Gündüz görünmeyen ışığı görüyorum,
Ağaçların mahrem yüzünü açığa vuran bir ışık,
Bilgi ışığı,
Haşmet.
Başımı kaldırıyorum, muazzam gökyüzünü görüyorum,
Akşamın siyahı fiziksel bir görüntü veriyor,
Sanki, ona dokunabilirim ve hissedebilirim.
Sen de kaldır başını ve bak,
Zamanın içinden bu donmuş denizde,
Kendi ruhunu gözlemlemiyor musun?

Özgür Samanci
Kayıt Tarihi : 24.3.2013 14:07:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Veysel Koşar
    Veysel Koşar

    Yeni şiirlerinizi bekliyoruz...

  • Özgür Samanci
    Özgür Samanci

    Şiirimin size böyle yansıması beni çok memnun etti sayın Veysel Koşar. Şiirlerimin sizin ve okur tarafından anlaşılması benim için önemlidir, teşekkür ederim.

  • Veysel Koşar
    Veysel Koşar

    Işığın en cazibeli hali zifiri karanlık icinde görüldüğü halidir. Uzaktaki ışık, en iyi parıltısını en koyu deminde sunar. Sanki uzun mesafelerin gizi o ışıkta saklı. Satırlarınızda gizini arayan ve gizlere tutkun bir ruh gördüm. Kaleminiz daim olsun...

  • Sevgili Özbek
    Sevgili Özbek

    Başımı kaldıyorum, muazzam gökyüzünü görüyorum,
    Akşamın siyahı fiziksel bir görüntü veriyor,
    Sanki, ona dokunabilirim ve hissetebilirim gibi.
    Sende kaldır başını ve bak,
    Zamanın içinden bu donmuş denizde,
    Kendi ruhunu gözlemlemiyor musun?

    çok güzel dizeler Özgür hanim, ellerinize saglik. Kaleminize saygilarimla...

TÜM YORUMLAR (4)