Hasan Özünal Şiirleri - Şair Hasan Özünal

Baki kalan yok.
Bir susam tanesi kadar bile,
Değeri yok hiçbir şeyin dünyada.
Hiç bir şey gerçek değil aslında,
Hep kaçtığımız ecel kadar.
Bu dünyanın ne malı,

Zamanı yok eden haddeden geçiyor ömür,
Bir kızgın potada kaynayıp, eriyor zaman.
Beyinler yanıyor potada, fikirler kömür,
Bu döngü ezelden beri de, vermiyor aman.

Hammaddesi insan olan bu tarih karanlık,

Ne çok gülerim
Zirveye çıktım diye
taşkınlık yapana.
Ama zirvesi kısa sürer
taşkınlıklarından...
Dengesini kaybdip

Zor geliyorsa yaşamak
Sev…
Sev birilerini,
Sev güzellikleri.
Sevdir birilerine kendini
Kopar nefret zincirlerini

Minaredeki Kuş

Minaredeki kuşu gördün mü,
Kanadındaki gümüşü gördün mü,
Yalandan ölmüşü gördün mü,
Yalanların yılan olsun,

Müebbet Mahkumsun

Akıl kararsız yargıda,
Gönül bulutlarda firarda,
Yürek, demir parmaklıkları örmüş
Kesin karar;

Muradımı Askere Uğurlarken

O Gönlümün MURADI.
Ailemin son evladı.
Tüm sevgimizi üzerinde topladı.
Bizlere layık,

Müslümanım derken, duru Türklüğümle derim,
Türküm derken İslam Sancağına çelik gönderim.*
Binlerce yıldır, Kutsal Dinime bekçidir soyum,
Tüm Dünyaya örnek, tüm Müslümanlara Önderim.

Karaman - 2018

Mutluyuz Ben ve Avare Gönlüm

Mutluyuz, ben ve avare gönlüm,
Üzemez bizi ne dert ne de ölüm.
Olmasa da gülistanda bir gülüm,
Yüce dağların kekiği neyime yetmez.

NAĞMELER İLHAM ALIR NAMELERDEN

Nağmeler ilham alır namelerden
Nameler oluşur hisli nağmelerden
Nameler duygu taşırır gönüllerden
Nağmeler tatlanır aşkın nanelerinde