Evli ve iki çocuk babasıdır
Abe ey naparsın bre
Gittin mi bıraktığım yere
Ti orda duru beyav
Ne gideyim durduk yere
Akıl verdin bol bol bre
Âdeti din sanmışız, özü yitirmişiz
Kabukla oyalanıp cevheri bitirmişiz
Secde yerde çok , gönül secdesiz
Hak yol dar gelince yönü eğmişiz
Geceden bana sesin geldi yâr
Ateşine düştüm de
Adını demeden yandım yâr
Bir çağrı bıraktın
Ömrümün orta yerine…
Yanar yüreğim, dumanım tüter
Halim oldu beterden beter
Gökte kuş süzülür yerde ot biter
Bulamadım izini ,sorup ağladım
Yazılmış alnıma kara bir kader
Babam kış gününde üstümdeki abam
Soğukta yanan ocağım, sıcak yuvam
Ayağında yırtık kundurası sırtında eskimiş urbası
Ah babam canım babam
Analar.
Hak’tan bir armağandır kullara analık,
Yufkadır gönülleri, bilmezler ukalalık.
Başımıza taç olur bir tel saçı dahi,
Gözümüzün nurudur, gönlümüzün sabahı.
Allah’tan sonra en çok seven,
Bu dünyada sensin anam benim.
Uykusunu bana bağışlayan,
Her duamda adın anam benim.
Ne yana baksam kor bıraktın, külden yol geçtim
Yandım ama sönmedim, ateşle sözleştim
Sen kader diye kaçtın, ben kadere yürüdüm
Unutmadım yaptığını, lakin kin de gütmedim
Şu yanan yüreğimi sabırla sardım ben
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!