Gurbet özlem yükler bana,
Gün geçtikçe çöker cana.
Anne diye ağlar gecem,
Hasret düştü yanık bağrıma.
Halaoğlum Nasıf şen, özü pak,
Dört kız evlat büyüttü, yüreğinde durur hak.
Babası Kalın Sahli, gölgesinde durulur,
Annesi Kerime’dir, adı hasretle anılır.
Gurbet yorar Nasıf’ı, İstanbul yolları,
Hallaçlı Mahallesi köyüdür
Özlemini hep içinde büyütür
Şimdi Kapaklı mahallesi durağı
Dönerim yurduma diye düşünür
Seninle aşkımız ezelden yaman
Visâlinle akar ömrümde zaman
Firâkinde yanar cânım, aman
Hâlim harâbdır, dönerim yaman
Aman ey yâr, bu ne hicrân gecesi
Beyaz duvar, uzun gece,
Saat durur, zaman yorar.
Bir umutla bakar gözüm,
Can yanarken gönül susar.
Aynaya baktım tanımam,
Hey! Ha!
Uşaklar!
Yâr yâr gel / beni sar
Se-ni se-ven / bi-ri var
Gö-züm yol-da / ge-ce-ler
Yolcuyum bu dünyada
Konar göçerim bir gün
Can tende bir emanet
Aslına döner bir gün
Hu Allah
Atalar dini bugün revaçta
Kur’an dini kalmış bir rafta
Gelenek taç olmuş başlarda
Hakikat sürgün, kalmış darda
Elde Kur’an, dilde yalan var
Topraktan geldin ey insan
Nefha-i İlâhî üflendi sana
Bir lokma ekmekle doyan hayvan
Senden daha masum kaldı zamanda
Eşref dediler adına
İnsan olan gönül kırmaz,
Bir ah alıp yola durmaz.
Ana hakkı dağ gibidir,
O yük gönülden hiç kalkmaz.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!