Dilberi ehram alır menzili maksuda gider,
Hatemi dilbest alır dideyi mihnet gider,
Baktı gözler kıldı nazar şivekârın gönlüne
Olmaya senden güzel mâhtaban olsa gider,
Dışarıda bir sen varsın
İçeride yalnızlık
Bekliyorum ölümü gel
Gökyüzü ağlar durur
Sanki beni bekler uzaklardan
Koynuna asumanım,
Baharı beklesem ne olur her an,
Sana sevdalıyım bilesin ey can,
Bulutlar ağlar seni gördüğü an,
Yazsız geçen kışlarımız, yıllar oldu.
Çiçeklerin gül açması zor gülüm,
Bir ‘’Nasılsına ‘’ muhtaç etme diye yakarıyordu içinden kadın.Sonra da farkına varmadan iyiyim ben. Bir şeyim yok. Beni alın buradan diye seslenmeye başladı . Elimi sımsıkı tutmuş, burada ölmek istemiyorum. Çocuklarımı görmek istiyorum diye sesleniyordu. Sorulara tam yanıt vermese de belli ki kanamanın sarsıntısı ile iç döküyordu .
Sahiden neydi bizim saçlarımızı ağartan gökyüzü?
Neydi gece geç vakitte uğultuyu kulaklarda çınlatan?
Nerede kalmıştı ölüleri serinliğe yakıştıramayan ekinler?
Herkes kendi işinde bense senin peşinde,
Gelmez olaydım şehre sonum mezar taşında,
Başım çıkmaz belada gülü sevenden beri,
Lale mevsimi gelmiş, güller senin elinde,
Gülzâre giden beyhude döner seferinden,
Sohbeti cânana sohbet gerek temizinden.
Dilber dön gayrı açılsın dillerdeki destan,
Bûyi baharın gelir en ıssız gecelerden.
Ölümle bestelenmiş şarkılar yazacağım sana
Bekâretini kaybetmeyen kuşların diliyle
Kelimeler anlamını yitirene denk yazacağım sana
Ve kimse anlamayacak.
Üç beş günlük ömrüne
Bunca çaba boşuna
Gelir ecel başına
Aman Allah'ım aman
Gelin,damat seçerler
Yavaş yavaş tükeniyorum
Sigaranın dumanı
Bir elmanın ilk ısırığı gibi
Kederliyim biraz
Biraz sen
Ah, bir bilseniz içindekileri
Süslendikçe hayaller güzelleşir
Kırılmaz camlar,
Mumdan heykeller baktıkça heveslenir
İnsanoğlu,
ipekten elbiseler,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!