Fistan sallanınca boydan aşağı,
Bir tutam olmalı belde kuşağı.
Girmeden bilinmez güzel döşeği,
Girenin gönlünde zarı mı olur?
Dalların ucunda bir oylum çiçek,
El ele tutuşup çiçekler biçek,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Azizim!
yürekten gelenleri yürekten kutlarım muhabbetle
Yüreğinize sağlık.Saygıyla kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta