Harcı Yok Şiiri - Murat Özgören

Aslında yerim yok bu dünyada,
Herkes benden köşe bucak kaçıyor.
Zararım dokunmadı hiç kimseye,
Adam olmanın bu dünyada harcı yok.

Hep verdim kendimi bildim bileli,
Yemedim, yedirdim; içmedim, içirdim.
Sevdiklerimi tuttum hep el üstünde,
İyi olmanın bu dünyada harcı yok.

Kardeş dedim, dost dedim, arkadaş bildim,
Doğru bildiğim yoldan hiç geri dönmedim.
Kendime az verdim, gönülden çok verdim,
Doğru olmanın bu dünyada harcı yok.

Âşık Murat der, şimdi gönlüm kırık,
Aradığım bu dünyada değil, ne yazık.
Canımı al, kurtar beni Allah’ım,
Âşığın bu dünyada harcı yok.